ลุงฟาง
Into...
เป็นกระท่อมฟาง ไม่ร้างไม่ไร้ผู้คน ห่างไกลชุมชนสับสนแย่งชิง
หลังคาหญ้าแฝกแตกฝอยหิ่งห้อยอ้อยอิ่ง ใบไม้ไหวติงคนนั่งผิงไฟ
ที่แนวไพรช่างเงียบสงบ ฤดูกาลผ่านมารับใช้
หน้าฝนขุดหาหน่อไม้ หน้าหนาวติดเตาคั่วชา
Into...
เสียงไก่ป่าขันตะวันโผล่พ้นภูผา แหวกกอข้าวกล้าถั่วงางอกแทรก
ไม่ไถไม่พรวนไม่วางยาฆ่าแมลง คนพืชมดแมงร่วมมือทำนา
พอฝนโปรยฟ้าโรยร่วมแรง ผลผลิตงดงามก็ตามมา
ทำนาโดยไม่ต้องทำนา เก็บเวลาไว้คุยกับตะวัน
หลายปีผ่านไปหัวใจหลงผิด ชีวิตพอเพียงกับสิ่งเหล่านั้น
บ้านฟางหลังน้อยนี่คือรางวัล หนังสือกองนั้นเพิ่มพูนปัญญา
*ลุงฟางสร้างโลกนี้ด้วยฟางข้าว สายตาทอดยาวด้วยความเมตตา
ดำเนินชีวิตตามหลักธรรมมะ ค้นหาตัวตนบนความสันโดษ
Into...
(*)
