เนื้อเพลง หนุ่มสาวจางตา - มอมกวี

เพลง : หนุ่มสาวจางตา
ศิลปิน : มอมกวี
คำร้องทำนอง : ทัก สินธุ
เรียบเรียง : สุระชัย นาอุดม (ศิลปินป่าเร็คคอร์ด)
Intro/                           
                                                                 
ฟ้าเริ่มจะสราง หนุ่มสาวก็เริ่มจางตา ฝนนาก็เริ่มตกมา  ทุ่งนาก็รอคนไถพรวน
                                                              
ควายรอคันไถ ใครจะมาจับจูง  คันนาเหลือน้อยคอยปรับปรุง
                                                            
ใครจะมาขุดดินใส่คันนา  หนุ่มสาวก็เริ่มจากหาย จากไกลเข้าแดนเมืองกรุง 
                                       
 ลืมบ้านลืมนาลืมทุ่ง เข้ากรุงเงียบหายไม่เห็นมา
                                   
     * มือดำกร้าน จับไถ หัวใจ หดเหี่ยวโหยหา
                                                   
        ร่างกายไม่เหมือนดังเก่ามา อนิจจาสังขารคงโรยแรง
                                         
          ** น้ำตา  มันไหล เอ่อไหล  ห่วงใย ถึงใครที่จากลา 
                                                      
               ป่านนี้ ไม่เห็นมีข่าวมา ลูกจ๋า เจ้าเป็นหนอเช่นไร 
                                                                  
        นอนเฝ้าคิดหวน คร่ำครวญรัญจวนทุกข์เหว่ว้า เฝ้ารอทุกวันลูกกลับมา
                                                               
        กลับทุ่งนาบ้านเราเถิดลูกเอ๋ย   ควายรอคันไถ ใครจะสนตะพาย 
                                                       
        พ่อเอ็งก็อ่อนแรงท้อกาย อยากมีใจหนุ่มสาวมาร่วมแรง
                                                                
                         อยู่ดี สบาย ไหมลูกจ๋า ทำงานเหนื่อยนักก็พักก่อน 
                                                                               
                          ลูกแม่คงเหงายามหลับนอน แม่สวดมนต์ขอวอนพระคุ้มครอง
                                                                   
                          กลับมาเถิดเอ๋ยหนุ่มสาว บ้านเราเฝ้ารอเอ็งกลับคืน
                                                              
                          ผืนนาที่ร้างมาถูกลืม จงกลับคืนสู่ผืนนาไอดิน
Instru/     ซ้ำ (* ** )
                                                
 ฟ้าเริ่มจะสราง หนุ่มสาวไม่ยอมกลับมา  ฝนนาก็เริ่มจะจากลา
                                                      
ทุ่งนาก็ร้างไร้คนเปลี่ยน  ควายยืนซึมเหงา ซึมเซาไร้คนจะจับจูง 
                                              
คันนาเหลือน้อยคอยปรับปรุง ไม่มียุ้งนาข้าวที่ใหญ่โต