คืนเงียบเหงาเฝ้าหลอนหลอกหัวใจ
ลมหนาวไหวไหวคล้ายใครเรียกหา
โลกกว้างใหญ่แต่ฉันกลับไร้ค่า
เดินเดียวดายใต้ฟ้าพร่ามัว

เสียงในใจคอยซ้ำเติมทุกวัน
ความฝันพังพังเหมือนฝุ่นลอยตัว
มองกระจกเห็นเพียงเงาที่กลัว
เหมือนชีวิตนี้ไม่มีใครต้องการ

อยากหลับใหลไม่ตื่นอีกครา
อยากลบภาพน้ำตาที่ทรมาน
อยากหายไปเหมือนไม่เคยมีวันวาน
แต่ลึกในใจยังสั่นหวั่นไหว

ถ้าไม่มีฉันโลกคงหมุนเหมือนเดิม
แสงดาวเติมคืนฟ้าก็ยังสดใส
ชื่อของฉันคงเลือนหายไป
เหลือเพียงรอยใจที่ใครไม่จำ

ถ้าเสียงของฉันเงียบงันลงไป
บทเพลงนี้คงจบลงในความมืดดำ
แต่เงาลึกยังเรียกฉันซ้ำ
ให้กลับมาถามว่าควรอยู่หรือไป

ถนนยาวยาวทอดทิ้งความหวัง
เสียงผู้คนดังเหมือนไกลแสนไกล
ทุกก้าวย่างเหมือนแบกโลกไว้
แต่ไม่มีใครมองเห็นเลย

ดาวบางดวงดับลงอย่างเงียบงัน
เหมือนชีวิตฉันที่ร่วงโรยเฉย
อยากเป็นลมพัดผ่านแล้วเลย
ไม่ต้องมีใครเอ่ยชื่ออีกครั้ง

ความเงียบงามในยามสุดท้าย
คล้ายเสียงเรียกให้หยุดทุกอย่าง
แต่ประกายเล็กเล็กยังส่องกลางทาง
เหมือนความหวังยังรออยู่ไกล

ถ้าไม่มีฉันโลกคงหมุนเหมือนเดิม
แสงดาวเติมคืนฟ้าก็ยังสดใส
ชื่อของฉันคงเลือนหายไป
เหลือเพียงรอยใจที่ใครไม่จำ

ถ้าเสียงของฉันเงียบงันลงไป
บทเพลงนี้คงจบลงในความมืดดำ
แต่เงาลึกยังเรียกฉันซ้ำ
ให้กลับมาถามว่าควรอยู่หรือไป

บางครั้งความตายดูเหมือนคำตอบ
บางครั้งความชอบกลับกลายเป็นไกล
แต่เสียงหัวใจยังเต้นเบาเบาใน
บอกว่า “อย่าเพิ่งไป… ยังมีพรุ่งนี้”

ถ้าไม่มีฉันโลกคงหมุนเหมือนเดิม
แสงดาวเติมคืนฟ้าก็ยังสดใส
ชื่อของฉันคงเลือนหายไป
เหลือเพียงรอยใจที่ใครไม่จำ

ถ้าเสียงของฉันเงียบงันลงไป
บทเพลงนี้คงจบลงในความมืดดำ
แต่เงาลึกยังเรียกฉันซ้ำ
ให้กลับมาถามว่าควรอยู่หรือไป

ถ้าไม่มีฉันโลกคงหมุนเหมือนเดิม
แสงดาวเติมคืนฟ้าก็ยังสดใส
ชื่อของฉันคงเลือนหายไป
เหลือเพียงรอยใจที่ใครไม่จำ

ถ้าเสียงของฉันเงียบงันลงไป
บทเพลงนี้คงจบลงในความมืดดำ
แต่เงาลึกยังเรียกฉันซ้ำ
ให้กลับมาถามว่าควรอยู่หรือไป

ถ้าไม่มีฉันโลกคงหมุนเหมือนเดิม
แสงดาวเติมคืนฟ้าก็ยังสดใส
ชื่อของฉันคงเลือนหายไป
เหลือเพียงรอยใจที่ใครไม่จำ

ถ้าเสียงของฉันเงียบงันลงไป
บทเพลงนี้คงจบลงในความมืดดำ
แต่เงาลึกยังเรียกฉันซ้ำ
ให้กลับมาถามว่าควรอยู่หรือไป

ถ้าไม่มีฉันโลกคงหมุนเหมือนเดิม
แสงดาวเติมคืนฟ้าก็ยังสดใส
ชื่อของฉันคงเลือนหายไป
เหลือเพียงรอยใจที่ใครไม่จำ

ถ้าเสียงของฉันเงียบงันลงไป
บทเพลงนี้คงจบลงในความมืดดำ
แต่เงาลึกยังเรียกฉันซ้ำ
ให้กลับมาถามว่าควรอยู่หรือไป