เนื้อเพลง สถานีน้ำตา - พิทักษ์ เสริมราษฎร์

Intro:   ..  (2 times)
                 ฺ

                                                                 
รถไฟพานาง หายไปกับรางรถไฟ    สายตาอาลัย  เห็นมือโบกไกวให้การอำลา
                                                                                     
เสียงล้อรถเคลื่อน เหมือนการเลื่อนจังหวะเวลา  พารถไฟเคลื่อนไปช้าๆ  เวลาที่เราจากกัน

                                                        
       น้ำตาตก ในอกหัวใจหดหู่  ทั้งๆ ที่รู้ว่าเธอ  ต้องไปจากฉัน
                                                             
       เธอมาให้เห็น ให้เจอให้ใจผูกพัน   เป็นภาพที่เหมือนภาพฝัน
                                      
       ซับในหมอกควัน เลือนลางลับไป   
                                                               
  สัญญาณอำลา ที่ชานชลาเมษายน   ดอกคูนร่วงลง ร่วงเหงาอยู่บน ถา..นีรถไฟ
                                             
   ซากความหวานชื่น ลดความขื่นที่ขมข้างใน
                                          
  หวูดครางยิ่งฟังปวดใจ หวั่นไหวในวันอำลา

                                                          
 รักบริสุทธิ์ ความสุขที่คว้าที่ไขว่   รักแท้ที่ใจ ที่ใครต่างไฝ่คว้าหา
                                                         
ความสุขดังฝัน ความจริงเจ็บร้าววิญญา  ในห้วงแห่งปราถนา
                                    
เหมือนภาพลวงตาไขว้คว้าสายลม

(      )                                                    
* ลบเลือนความจำ ที่เคยคู่กันฉากสุดท้าย   เสียงล้อรถไฟ ขยี้หัวใจที่โซซานซม
                                                             
   ไปเถิดเธอเอย ลืมเลยว่าเคยชื่นชม   ดอกคูนเคว้งคว้างกลางลม
                             
   ก่อนซบซม กับพื้น ถา..นี
solo :   ..  (2 times) 

   (ซ้ำ *)

Outro :   ..  (2 times)